Aşım ve yıkım, Salih Aydemir


Aşım ve yıkım


her ileri adımın ardından bir geri adım gelir

bunca düş bunca hayat nereye gitti

biraz mantık diyorsun oysa varoluş

olasılıkların çılgın tarihi değil miydi


sözcükler birbirini izliyor yanılma payı var

sersem bir anlama çarpaca ğım diye korkuyorum


bizi zaman dışına yine zaman çıkarır


sabahların kaprisine alışık değilsin

kapımı kırma aşırı bulsunlar bu tatlı tükenişlerimizi

her yer karanlık ömrümün akışı zayıflıyor

başımı koyduğum gece buz gibi aşım ve yıkım

sonsuz bir sayıklama yalnızca suskunum


kusmuklar içinde dönüyorum güneşin etrafında

ışık güne karşı geldiği gün boynuna sarılacağım

hiçliğin karşısında zafer kazanmak

-intihar etmeme hâli-


reflekslerin sessizliğine inanır mısın lesbia

unutulmuş iç çekişle yapılan yolculukları

deliler arasında ya şayan delileri sever misin

istanbul ölmek üzereydi


hayat ideolojik bir kötülük sunuyorsa

şeytanın ta kendisi değil midir insan


Salih Aydemir

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Nazım Hikmet Ran (Kuvâyi Milliye Destanı— Dördüncü Bap, Nurettin Eşfak'ın Bir Mektubu Ve Bir Şiir)

Resim
Kardeşim, sana bu mektubu Ankara'da Kuyulu kahvede yazıyorum. Hep aynı Anadolu havalarını çalıyor gramafon kocaman bir boru çiçeğine benzeyen ağzıyla. Dışarıda yağmur... Mektepten istifa ettim. Cepheye gidiyorum ihtiyat zabitliğiyle. Çocuklarımıza Türkçe okutmak, öğretmek, sevdirmek onlara dünyanın en diri, en taze dillerinden birini, kendi dillerini, güzel şey, büyük şey. Fakat, bu dilin insanları için çakmak çalmak cephede daha büyük daha güzel. Biliyorum : İş bölümünde bahsedeceksin. Fakat Ankara'da çocuklarıdır vermek, bozkırda ateş hattına girmek haksız ve hazin bir iş bölümü. Öyle günlerde yaşıyoruz ki ben bir iş yapabildim diyebilmek için : hep alnının ortasında duyacaksın ölümü. Bak, tam sana bunları yazarken asker geçiyor sokaktan; yağmurda harap postallarının meşinini ıslatarak Meclisin önüne doğru iniyorlar, İstasyona gideceler. Ve türkü söylerken, her nedense her zaman yaptığı gibi, sesini incelterek marş okuyor genç Türk köylüsü : "Ankara' nın taşına bak, ...
Devamı

UÇURUMDA AÇAN, Cemal Süreya

Resim
  UÇURUMDA AÇAN Aşktın sen, kokundan bildim seni Bir ahırın içinde gezdirilmiş gül kokusu Taşıttan indin, sonra da karşıya geçtin Elinde tuhaf bir çanta, saçında soku Akıl almaz işleri şu zambakgillerin Sokakta bir sövgü gibi akıp gittin Gözlerin sonsuz uzun, sonsuz çekikti Baksan uçtan uca Çin Seddi'ni görebilirdin Yanındaki adam mutlaka kardeşindir İstanbul öyle ağırbaşlı bir kent değildir Aşktın sen, gidişinden bildim seni Neye yarar sağduyuyu aşmazsa şiir Birbirinizi kucaklarken neye yarar Kucaklamıyorsak eski, yeni sevgilileri Diyorum çoğunca evli kadınlar Bu yüzden ölü yıkayıcısıdırlar Bilir misin acaba ne demiş tilki? Kişi bir anda nasıl çarpılıverir Kuliste yarasını saran bir soytarı gibi Giderek nasıl anlaşılmaz olur sözleri Ömer ki gölü balığı için değil Kamışı için vergilendirdi Ama değnek vurulurken zavallı uğruya Yüzüne ve neresine değmesin derdi Selam size büyük durumlar, doruk anlar Dağ görgüsü kazanır Ağrı'yı bir kez görse de kişi Marmara'dan yirmi yılda çık...
Devamı

Macera, Orhan Veli Kanık

Resim
  Macera Küçüktüm, küçücüktüm, Oltayı attım denize; Bir üşüşüverdi balıklar, Denizi gördüm. Bir uçurtma yaptım, telli duvaklı; Kuyruğu ebemkuşağı renginde; Bir salıverdim gökyüzüne; Gökyüzünü gördüm. Büyüdüm, işsiz kaldım, aç kaldım; Para kazanmak gerekti; Girdim insanların içine, İnsanları gördüm. Ne yârdan geçerim, ne serden; Ne denizlerden, ne gökyüzünden ama… Bırakmıyor son gördüğüm, Bırakmıyor geçim derdi. Oymuş, diyorum, zavallı şairin Görüp göreceği. Orhan Veli Kanık
Devamı