Aşım ve yıkım, Salih Aydemir
Aşım ve yıkım her ileri adımın ardından bir geri adım gelir bunca düş bunca hayat nereye gitti biraz mantık diyorsun oysa varoluş olasılıkların çılgın tarihi değil miydi sözcükler birbirini izliyor yanılma payı var sersem bir anlama çarpaca ğım diye korkuyorum bizi zaman dışına yine zaman çıkarır sabahların kaprisine alışık değilsin kapımı kırma aşırı bulsunlar bu tatlı tükenişlerimizi her yer karanlık ömrümün akışı zayıflıyor başımı koyduğum gece buz gibi aşım ve yıkım sonsuz bir sayıklama yalnızca suskunum kusmuklar içinde dönüyorum güneşin etrafında ışık güne karşı geldiği gün boynuna sarılacağım hiçliğin karşısında zafer kazanmak -intihar etmeme hâli- reflekslerin sessizliğine inanır mısın lesbia unutulmuş iç çekişle yapılan yolculukları deliler arasında ya şayan delileri sever misin istanbul ölmek üzereydi hayat ideolojik bir kötülük sunuyorsa şeytanın ta kendisi değil midir insan Salih Aydemir