UÇURUMDA AÇAN, Cemal Süreya

 UÇURUMDA AÇAN

Aşktın sen, kokundan bildim seni

Bir ahırın içinde gezdirilmiş gül kokusu

Taşıttan indin, sonra da karşıya geçtin

Elinde tuhaf bir çanta, saçında soku

Akıl almaz işleri şu zambakgillerin

Sokakta bir sövgü gibi akıp gittin

Gözlerin sonsuz uzun, sonsuz çekikti

Baksan uçtan uca Çin Seddi'ni görebilirdin

Yanındaki adam mutlaka kardeşindir

İstanbul öyle ağırbaşlı bir kent değildir

Aşktın sen, gidişinden bildim seni

Neye yarar sağduyuyu aşmazsa şiir

Birbirinizi kucaklarken neye yarar

Kucaklamıyorsak eski, yeni sevgilileri

Diyorum çoğunca evli kadınlar

Bu yüzden ölü yıkayıcısıdırlar

Bilir misin acaba ne demiş tilki?

Kişi bir anda nasıl çarpılıverir

Kuliste yarasını saran bir soytarı gibi

Giderek nasıl anlaşılmaz olur sözleri

Ömer ki gölü balığı için değil

Kamışı için vergilendirdi

Ama değnek vurulurken zavallı uğruya

Yüzüne ve neresine değmesin derdi

Selam size büyük durumlar, doruk anlar

Dağ görgüsü kazanır Ağrı'yı bir kez görse de kişi

Marmara'dan yirmi yılda çıkaramayacağı gerçeği

Okyanusu beş dakika seyretmekle kavrar

Belki de biraz geç rastladım sana

Ama her şey geç gelmiyor mu yurdumuza

1929 buhranı bile geç gelmemiş miydi

Eksikliğe mi alışmışız, mutsuzluğa mı yoksa

Bir ahırın içinde gezdirilmiş gül kokusu

Ağır uykusu aldatılımış olanın

Ve aldatanın delik deşik uykusu

Taşıttan indin, sonra da karşıya geçtin

Divan, Nazım Hikmet, İkinci Yeni

Kaç gündür adını düşünüyorum

Ne demiş uçurumda açan çiçek

Yurdumsun ey uçurum

Cemal Süreya